Genderneutrale doembeelden

on

Ach ach, Tanya Hoogwerf bekommert zich in Nieuwsuur ineens om de veiligheid van transgender personen. Wat komt dat even goed uit wanneer je wil betogen dat genderneutrale taal gebezigd door de NS niet zo belangrijk is. De tegenstanders van ‘Beste reizigers’ -aanhangers van Dames en heren – zoeken naarstig naar redenen om inclusieve taal af te wijzen. Het eerste steekhoudende argument moet ik nog lezen of horen.

Hoe mooi zou het zijn als iemand voor de tegenstanders de drogredenen zou weerleggen. Maar dit gaat natuurlijk niet om feiten en onweerlegbare argumenten. De angst voor het genderneutrale verenigt de onderbuiken van Nederland. Het is niets meer en niets minder dan willen laten zien wie hier het voor het zeggen heeft. Althans de hartstochtelijke wens daartoe, want de NS en de gemeente Amsterdam bepalen zelf wel hoe ze hun zaakjes regelen. Het is namelijk mooi binnen de wet.

Trans personen en hun rechten zijn voor de Nederlandse onderbuik een makkelijke prooi. Of het nu om binaire of non-binaire trans personen gaat. Want de meeste trans personen staan op veilige afstand van die onderbuiken, al zijn er natuurlijk ook trans mannen en vrouwen die zelf vanuit hun onderbuik bij het tegenkamp aansluiting vinden. Verwarrend? Nee, want we hebben allemaal wel zekere privileges. Lekker met de stroom meezwemmen zonder door te hebben hoe anderen tegen de stroom in moeten gaan.

Tanya zei het zo mooi: “het is de wereld op zijn kop wanneer we met de uitzondering van de uitzondering van de uitzondering rekening gaan houden”. Dat hoort niet, dat is politiek correct, dat creëert ongerechtvaardigde gevoelens van discriminatie, straks veranderen we allemaal in een genderneutrale smurrie! Nee, echt waar, dat is een doembeeld dat onderbuiken tot twitterdriftbuien drijft. De uitzondering zou maar eens de norm stellen. Want ja dan mag iedereen delen in de privileges die onderbuiken nu genieten. Grutjes, mensen in al hun diversiteit gelijk behandelen, hoe beangstigend is dat?

Deze uitzondering hoort gewoon de norm te stellen. Want wanneer de uitzondering, in dit geval non-binaire trans personen, binnen de norm gaan vallen dan is er sprake van vrijheid van geslacht. Vrijheid, voor iedereen. Maar de onderbuik geeft niet om iedereen, alleen om zichzelf, haar eigen positie. Wanneer mensenrechten, respect en acceptatie niet voor de uitzondering geldt kunnen we in Nederland nog zo hoog en laag springen, de veiligheid van trans personen zal het niet verbeteren.

Trans personen zelf zullen er geen meter mee opschieten. Trans personen zelf krijgen de deksel op de neus, want de onderbuik geeft niet om trans personen, binair noch non-binair. De onderbuik doet niet aan inleven, doet niet aan cadeautjes voor minderheden. De onderbuik wil de voorwaarden bepalen waaronder je als trans persoon mee mag doen in onze samenleving.

Let wel, de onderbuik is geen natuurfenomeen, geen ontembare kracht. Het is cultuur, hoog noch laag, simpelweg mensen die de middelen tot zich nemen om te laten horen dat er een grens is overschreden die hen bijeen brengt. Het genderneutrale doemscenario verenigt mensen, dat is pas eng, want het laat zien hoe voorwaardelijk de emancipatie van trans personen nog is.

Lieve trans personen met genderneutraliteitsangst? Zet je af tegen de voorwaardelijkheid van de acceptatie die je krijgt. Trap niet naar beneden omdat jij het privilege hebt als man of vrouw goed in je vel te zitten en voorwaardelijk geaccepteerd te worden. Niet de belangen van non-binaire trans personen zaaien verdeeldheid, maar de voorwaardelijkheid van de acceptatie die je krijgt van de cisgender massa. Dat bedreigt jouw veiligheid, Tanya’s drogredenen bedreigen jouw veiligheid.

Advertenties